Zonguldak’ta Türkçe öğretmeni olarak görev yapan ‘Son Eylül’ adlı kitabın yazarı Nihat Altun, Mimar Sinan Ortaokulu’nda söyleşi gerçekleştirdi.

Zonguldak’taki bir okulda Türkçe öğretmeni olarak görev yapan ve Zonguldak hikayesini anlatan ‘Son Eylül’ kitabının yazarı Nihat Altun, Aslan Zeki Demirci Ortaokulu’nda söyleşi gerçekleştirdi. Öğretmen ve öğrencilere yönelik düzenlenen söyleşide, merak konusu olan konular yazarın ağzından birebir anlatıldı.

Son Eylül ne anlatıyordu?

Yaşlı bir zanaatkârın gerçek yaşam hikâyesinin bir kesitinden esinlenerek yazılan otobiyografik karakterli romanda; yoksulluk, dilsiz keder, aşk, yalnızlık, erken ölüm, bitmeyen yas, özlem, sınanan yazgılar ve doldurulmayan boşluklar iç içe örüntüleniyor. Olaylar zinciri, kendini kara taş rezerviyle var eden bir kentin geçmiş dönem panoramasında gerçekleşiyor.

Gerçek ile düş arasındaki sınır geçişkenliği bazen artıyor bazen yok oluyor. Fakat yeşil ve mavinin kara taş isi ve lokomotif dumanıyla bütünleşik olduğu kent, hep aynı minvalde bekliyor yazgısını. Sisler içinden gelen vapurlar, kara taş işçileri, kafa kâğıtlı katırlar, beyaz kuşlar, tren yolculukları, dokunaklı sonlar… Kentin dünü ve  bitmeyen hengâmesi, küçük Mahir’in ağır kefaretle  sınanan  yaşamında  doldurulamayan boşluklar bir bir anlatılıyor Son Eylül’de.

Baştan ayağa bir Zonguldak hikâyesi. Kentin hafızası; terzi yamağı Mahir’in, Terzilerin Piri Ali Usta’nın ve kara taş işçisi Mustafa’nın şahsından göveriyor bir tutam.

"Yol ağırdı belki. Yas(ş)lı bir sonbahar kadar yorgundum ben de.

DENİZ YAVUZYILMAZ’A ÖNEMLİ GÖREV DENİZ YAVUZYILMAZ’A ÖNEMLİ GÖREV

Şehir, köklerini eşelemeye devam ediyordu. Güneş birkaç kulaç daha atınca maviliğe gün düşecekti her renkten. Eylüldü, o kederli eylülün üzerinden ne çok sular akmıştı. Sondu, yaşanacaktı. Seyir defterimde saklı harfler, tamirlik yaralar…"